Categoriearchief: Animal in Need

Opvang hondje

Zoals sommige mensen wel weten vangen wij in nood gevallen hondjes op voor Animal in Need. Ook nu hadden we er weer 1 in de opvang genaamd Miguelin, maar wij noemde hem Mickey. Het was een klein vrolijk hondje. Hij werd op 26 januari in Rijpickerwaard door ons opgehaald. We hebben hem gelijk kennis laten maken met onze roedel, eerst met de leider onze Rottweiler reu. Het ging allemaal van een leien dakje. Maandags nam ik hem mee naar Enkhuizen ( hondenschool DWO ) voor oa de socialisatie en behendigheid. Hij was niet bang aangelegd, hup over de kattenloop en wip en natuurlijk de wip. Was al aan het bedenken wat ik de tweede maandag met hem zou gaan doen, at is al niet meer nodig want we hebben een goed huis voor hem gevonden. Altijd moeilijk het afscheid van zo een hondje. Mocht u nu denken, dat lijkt me ook wel dankbaar ‘werk’ en wilt u kijken of opvang iets voor u is kijk dan op opvanggezin.

Spanje

Binnenkort ga ik weer even een weekje naar Spanje. Normaal gesproken ging ik dan om foto’s te maken van de hondjes die daar in het asiel zitten. Maar dit keer is anders. Deze keer ga ik voor Horse in Need wat foto’s maken voor de website. Is weer eens wat anders dan al die hondjes. Natuurlijk maken we ook weer foto’s voor de site van Animal in Need. Dus word een gezellig weekje.

https://horseinneed.es/

Spanje Horse in Need

 

 

 

 

https://www.animalinneed.com/

 

 

Honden uit het buitenland. Bericht van onze facebook.

Adoptie van een hondje door Dogsbodylanguage (4)

Deze maand  adopteren we ons vierde hondje op afstand. Wij doen dit via `Animal in Need`. Deze hond heet  Zulina en is een Bodeguero teef. . Op het moment dat  Zulina een mandje heeft gevonden gaan wij natuurlijk een ander hondje adopteren. Wilt u misschien ook een hondje op afstand adopteren kijk dan eens op de volgende link. Als u op de foto van Zulina klikt dan krijgt u informatie over haar  op de website van Animal in Need.

Mila (burgemeester van Noordwelle ;))

Hallo even voorstellen. Mijn naam is Helene van Nieuwenhuize en ik woon in Noordwelle (Zeeland). Mijn hele leven heb ik honden gehad, waarvan de laatste 4 asielhonden en de laatste 3 uit Spanje.  Alle 3 Mastin mixen, een geweldig ras, ontzettend lief,  maar O zo eigenzinnig! Hoe eigenzinnig hebben we met name met onze laatste aanwinst Mila mogen ervaren.Na het overlijden van Maggie,  kwijnde Venco, onze lieve zachtaardige reus helemaal weg.  Er weer een hond bijnemen was dus de enige juiste keus en er zitten zoveel lieve schatten in asiels op een eigen warme mand te wachten, dat het zoeken niet lang duurde.Daar zat ze dan bij Peter Koekebakker in het asiel in Spanje. Een ontsnapte ketting hond van een jaar of 3.Eind mei 2016 kwam ze aan op Schiphol.  Mijn vorige honden waren in het begin extreem angstig en dus gingen we haar dubbel aangelijnd halen.  Niet echt nodig want mevrouw ging ons voor de aankomsthal uit.  Na een enerverende autorit (andere auto’s op de weg kregen een luide blaf) kon ze met Venco kennis maken in de tuin…. Ze blafte haar longen uit haar lijf en Venco keek me vertwijfeld aan van….. wat is dit? Is dit leuk?

Na twee dagen tegen hem geblaft te hebben (en hij haar compleet negeerde) kwam er toenadering en was het gelukkig spelen geblazen.  Maar wat een ongeleid projectiel! Zo makkelijk en rustig als de vorige honden waren, zo’n drukteschopper was zij. Ze maaide regelmatig de complete vensterbank inhoud op de grond en alles wat bewoog kon op een serenade van haar rekenen.

Gelukkig kon Venco altijd los (altijd even naar natuurgebied om te wandelen) want aan haar alleen had ik mijn handen vol.Zo leuk als Venco al zijn soortgenoten vond en vriendelijk begroette, zo bedonderd stelde zij zich voor.  Uitvallen en tetteren. Gelukkig ging Venco er altijd als een soort buffer tussen staan, zodat ze dan wel wat kalmeerde, maar leuk vond ze het niet.De hond van een vriendin en van mijn schoonmoeder hebben we er in het begin gelijk kennis mee laten maken… na enig gesnauw en bemiddeling van Venco was de rang bepaald en was er rust.

Was het alleen kommer en kwel…. Welnee! In huis was en is ze super lief en kun je heerlijk met haar spelen en knuffelen.  Vanaf  het allereerste moment zijn we dus stapel verliefd op haar geworden en waren we het er over eens dat ze nooit meer weg mocht. Met het toen 5 jarige dochtertje van mijn partner was het liefde op het eerste gezicht en die 2 zaten vanaf moment 1 aan elkaar vast geplakt…. alleen dat verrekte wandelen….Natuurlijk hebben  deze honden ook een tijdje nodig om te wennen en met veel liefde, rust en geduld probeer je dit zo snel mogelijk te bewerkstelligen.  Ze maakte best grote sprongen, maar buiten bleef het een ramp.  Voorheen waren de wandelingen mijn feestje van de dag, maar langzaam veranderde dit in het noodzakelijk kwaad van de dag.Na 6 maanden heb ik de hulp van een gedragstherapeut ingeschakeld.  De beste man zag dat het allemaal goed zou komen en met wat tips en trics moest ik maar goed veel honden gaan opzoeken.Het nadeel was dat Mila na 1 keer wist wat er de volgende keer ging gebeuren en stelde zich daar met alle 45kg die ze heeft op in .  Mijn stem verheffen was geen optie, want Venco leed als een geslagen hond onder mijn boze klank..Een maand later ontdekte we bij Venco een zeer kwaadaardig gezwel op zijn borst en helaas mocht de operatie niet meer helpen. Binnen 2 weken was het terug en uitgezaaid en hebben we hem helaas op kerstavond moeten laten gaan.Aan Mila hebben we gelukkig niet kunnen merken dat ze hem miste, maar haar gedrag buiten begon wel te escaleren.

Tijd om opnieuw met een gedragstherapeute aan de slag te gaan.  Op haar trainingsveld en met haar methode bereikten we toch steeds succesje op succesje.  We hebben Mila op haar terrein met 2 verschillende honden kennis kunnen laten maken en werd er gespeeld. De derde keer ging het mis. Mila vertoonde territoriaal en ambivalent gedrag en gaf niet op.  Mijn gedragstherapeute heeft toen nog collega’s geraadpleegd, maar ook zij leken geen oplossing voor handen te hebben.  Haar methode, gebaseerd op het opbouwen van een vertrouwensrelatie waarin je samenwerkt met je hond werkt voor de meeste honden.. helaas niet voor Mila. Alle oefeningen gingen goed, maar zodra ze een andere hond zag ..en met name een hond die ook tegen haar uitviel, dan was ze niet meer op planeet Aarde aanwezig. Compleet in een rode waas…en zo sterk! Ik begon toen toch wel zwarte sneeuw te zien. Bij het uitvallen wat ze deed, waren Robin en ik toch ook al regelmatig gebeten. Niet dat ze ons wilde bijten, maar wij zaten dan toevallig net met een arm of een been tussen haar en die andere hond en voor mij was ze amper nog te houden. De wandelingen veranderde van noodzakelijk kwaad in een hel.Ik heb toen contact opgenomen met Ilse, ons contactpersoon bij de Stichting om te informeren of zij meer mensen met een dergelijk probleem hadden gehad en wat die dan hadden gedaan om het op te lossen.Binnen no time kreeg ik het telefoonnummer van Mirjam en Rob.  Diezelfde dag gebeld en de situatie uitgelegd.  Met Rob wat punten doorgesproken en ik hoorde Mirjam al roepen.. O dan komen we dan en dan naar je toe!! ….Geweldig! Ook mijn gedragstherapeute wilde graag op de hoogte blijven en helpen omdat zij ook echt geen oplossing meer wist en heeft haar bevindingen van te voren aan Rob en Mirjam doorgegeven.De bewuste zondag hebben we eerst geluncht, een mooie gelegenheid voor Rob en Mirjam om Mila in de huiselijke sfeer te lezen. Natuurlijk een heerlijke slijmbal van de bovenste plank. Rob zag wel gelijk dat de gentle leader en de halty geen effect zouden gaan hebben…. Veel te sterk in haar nek. En dat was ook zo, beiden had ik al geprobeerd maar ze manoeuvreerde zichzelf altijd zo dat ze recht voor me kwam en haar hoofd omtrekken onmogelijk werd, de rest van de tijd was ze dan bezig om hem af te krijgen.Het werd dus een slipketting.  Rob nam de riem van me over om te laten zien hoe je daar mee om moest gaan. Zo hebben we een uur gewandeld en kon ik zien hoe hij haar corrigeerde en hoe snel ze daar ook weer van herstelde en hoe fijn de beloning was als ze het goed deed! (na 2 flinke terriërs te zijn gepasseerd) Ja het is een hond die geslagen is maar ze bleek toch ook geen bange hond te zijn, wel eentje met een sterk karakter die wat harder aangepakt mocht worden.Zo ontspannen hadden we lang niet meer gewandeld en Rob liet zien hoe ze gecorrigeerd moest worden voordat ze in de fixatie naar een andere hond kon komen.  Het was zo goed te zien, dat ondanks dat ze door Rob gecorrigeerd (en beloont) werd, ze toch ook met hem probeerde te spelen en er dus echt niet in bleef hangen. (hem van achteren proberen in zijn gat te happen ;))Vanaf dat moment zijn we gaan wandelen met een longeerlijn in plaats van een uitloopriem en kwam er ontspanning en plezier in de wandelingen. In ons dorpje blijft ze territoriaal, ze bewaakt het hele dorp (zelfs tegen de eigen bewoners hahaha) ) maar is een hond tegen komen, geen pure paniek  meer.

Deze zomer hebben we geleerd dat het strand voor haar een indrukwekkende plek is. De uitgestrektheid, de mensen, de honden, de geuren… ze is er behoorlijk van onder de indruk. Van deze situatie hebben we gebruik gemaakt om haar kennis te laten maken met de honden van mijn nicht (2 bouviers en n kruising) en de Cane corso van een vriendin.  De correctie op het “voorstel”moment was nog wel nodig, maar daarna was er ontspanning en nog geen 5 minuten later spel. Zo mooi om te zien want ze geniet er duidelijk van! En als zij geniet, genieten wij ook.

De winter komt er aan en de stranden worden weer wat meer van ons zelf 😉 en we kijken er ook naar uit om haar steeds meer van de wereld te laten zien (zonder op ieder vierkante meter een loslopende hond tegen te komen ;)) en haar wat vaker los kunnen laten lopen.

Superblij zijn we met de hulp van Rob en Mirjam en zo bijzonder om te zien hoe snel Rob haar doorhad en wist hoe met haar om te gaan.  Ook zo blij dat ze bij de stichting Animal in Need je ook niet laat zwemmen als het niet zo lekker gaat.  Het ligt niet in mijn aard om ooit op te geven, maar zonder hun hulp had ik het ook niet meer zo goed geweten en ben ik bang dat ik haar op een gegeven moment niet meer aan had gekund en misschien toch afstand had moeten doen.

Gelukkig allemaal niet aan de orde!

Dus ook namens Mila (burgemeester van Noordwelle ;)) ook heel hartelijk dank!!

 

Helene van Nieuwenhuize

 

Weekje Spanje.

Goeden dag allemaal.

Zoals u wel hebt kunnen lezen adopteren wij een hondje van Animal in Need. Dit is een asiel in Spanje. We zijn van 19 t/m 25 oktober naar dit asiel geweest. Tevens hadden we nog iemand mee die een vliegticket had gewonnen met verblijf in Spanje en een “ Meet en Greet”  met Peter Koekebakker ( de eigenaar van het asiel).  Dit was een jonge dame genaamd Bijou Thiele. We hadden haar rondgeleid en natuurlijk het asiel laten zien. Tevens hebben we diverse honden gefotografeerd en video’s gemaakt. Ook ben ik nog een dagje met Peter mee geweest naar een melding van de locale politie daar, er zouden 2 mastins in een waterput van minstens 1.50 zitten op een golfbaan. Het was even zoeken en uitleggen aan de beveiliger dat de bus er echt wel doorheen kon zonder schade aan te brengen aan het gras. Toen we eindelijk aankwamen zagen we de honden gelukkig in ondiep water staan. We hebben ze eruit getrokken en naar het asiel gebracht. Gelukkig bleken deze honden weg gelopen te zijn , en waren de eigenaren vriendelijke mensen ( Peter maakt dikwijls vreemde types mee ). Ze kwamen hun honden de volgende dag weer halen, en betaalde de rekening, eind goed al goed. Ook werd er nog een Rottweiler binnen gebracht, die moest ook op de site. Wij hebben zelf ook Rottweilers dus vonden dit erg leuk om te doen. Foto’s gemaakt van de reu en een filmpje, en we moesten een naam verzinnen. Dit werd Garth, vernoemd naar mijn eerste Rottweiler. Het is een hele vriendelijke hond die in Spanje op een soort balkon heeft gezeten. Voor meer informatie over deze schat klik hier. Al met al was het een hele indruk wekkende week.

Adoptie van een hondje door Dogsbodylanguage (3)

Deze maand  adopteren we ons derde hondje op afstand. Wij doen dit via `Animal in Need`. Deze hond heet Nani en is een mix Rottweiler teef. . Op het moment dat Nani een mandje heeft gevonden gaan wij natuurlijk een ander hondje adopteren. Wilt u misschien ook een hondje op afstand adopteren kijk dan eens op de volgende link. Als u op de foto van Nani klikt dan krijgt u informatie over haar  op de website van Animal in Need.

Op de volgende link vind u een filmpje over deze Rottweiler.

Adoptie van een hondje door Dogsbodylanguage (2)

Update 4 oktober 2017: Suma is geadopteerd in Spanje.

Deze maand  adopteren we ons tweede hondje op afstand. Wij doen dit via `Animal in Need`. Deze hond heet Suma en is een mix reu.  Met heel veel pijn in het hart en vele tranen heeft het baasje van Suma hem naar het asiel gebracht. Zijn zoon heeft hemofilie, waardoor hij  niet langer voor Suma kan zorgen. Op het moment dat Mambo een mandje heeft gevonden gaan wij natuurlijk een ander hondje adopteren. Wilt u misschien ook een hondje op afstand adopteren kijk dan eens op de volgende link. Als u op de foto van Suma klikt dan krijgt u informatie over hem op de website van Animal in Need.

 

Adoptie van een hondje door Dogsbodylanguage

Goeden dag allemaal,

Update ( 04 oktober 2017) Mambo heeft ook een plaatsje in Duitsland.

Deze maand zijn we voor het eerst begonnen met het adopteren van een hondje op afstand. Wij doen dit via `Animal in Need`. De eerste hond die wij geadopteerd hebben heet Mambo, het is een reu van 65 cm hoog. Op het moment dat Mambo een mandje heeft gevonden gaan wij natuurlijk een ander hondje adopteren. Wilt u misschien ook een hondje op afstand adopteren kijk dan eens op de volgende link. Als u op de foto van Mambo klikt dan krijgt u informatie over hem op de website van Animal in Need.

Filmpje van Mambo.

Ike ( Duitse Herder mix )

13-08-2017: Ike is te bezoeken bij een opvanggezin in Nederland. Ike is een Duitse Herder mix van bijna een jaar oud (geboren ca 19-09-2016) en een lieve, mooie en werklustige hond. Ike is slim en pikt zijn gehoorzaamheidstraining snel op. Hij heeft al veel geleerd, heeft  veel energie. Ike is een hond die echt aan het werk moet, een taak moet hebben, zodat hij zijn energie en talent kan benutten op een goede manier. Ike heeft een goede neus en houdt van speuren, maar ook van spelletjes doen, en taken uitvoeren. Ike doet het graag goed en werkt voor een beloning. Hij is sociaal naar andere honden en mensen, kan goed loslopen en tevens een tijdje alleen thuis zijn. We zoeken een baas die dus ook met Ike aan de slag gaat en blijft gaan….qua opvoeden en met zijn werklust, want voor minder kunnen we hem niet plaatsen. Bent u zo’n baas en geeft u Ike een mooie gouden mand waar hij tot zijn recht komt? Voor meer informatie en/of een eventueel huisbezoek neem contact op met Jolanda Lakerveld tel.nr. 020 – 753 90 20.

( 30 augustus 2017 ) Extra informatie: Ik ben zelf bij het opvanggezin geweest waar Ike momenteel zit. Hij zit hier in een roedel van meerdere honden. Dit gaat prima met zowel de reuen als teven. Ike is iets onzeker en heeft dus een duidelijke baas nodig die goed in zijn schoenen staat en in zijn vel zit. Ike wil heel graag voor je werken als het maar op een vrolijke manier gaat. Dus bv dmv van een balletje of een rol. Als u deze persoon bent dan is Ike de ideale hond voor u. Mensen die trainen volgens het ” oude” principe ( corrigeren met slip en schreeuwen ) hoeven wat mij betreft niet te reageren. Daar is Ike niet bij gebaat.